• BIST 97.324
  • Altın 279,203
  • Dolar 5,8459
  • Euro 6,5153
  • Trabzon 17 °C

Her gün bir şeyler yitirmek

Havva GÜNAYDIN LAKUTOĞLU

  “Arıyorum cebimde masalımın mutlu sonunu”  diyor şarkısında Melike Şahin.
Masallar oysa genelde mutlu biter. Çünkü senaryoyu yazan biz insanlar olunca, kalem ya da klavye sonu genelde mutlu bitiren oluveriyor.
İnsanoğlu hep mutluluk ve huzuru arayıp duruveriyor zaten.
Ya bizlerin sonunu yazan…
Mistik gücümün olmayışı ve elimde bir sihirli değneğimin olmayışı, yaşama dair gizli olan ve olacak olan kötülükleri engellemek gibi bir saygınlığı da bana getirmiyor maalesef.
Masalları bırakıp, hayatın peşinden koşmaya başlayalı çok zaman oldu.
Keşke her şey o peri masallarında ki gibi kalsaydı.
Belediye meclis üyeliği için arkadaşlarımdan teklif aldım. Önce gururlandım. Çünkü layık görüldüm. Onun öncesinde bir de belediye başkan aday adayı teklifi vardı ki,  bir düşünün Belediye başkanlığı ve ben. Arkadaşlarımın çoğu “hayır Havva lütfen saçmalama” diye okuyordur bu yazımı. Okumaya devam masalın sonu bakalım nasıl bitecek?
Neden ben diye sordum kendi kendime.
Çünkü bugünlerde temiz ve güvenilir hatta vitrinde iyi duracak bir profile ihtiyaç var.
Ama belediyeler çok kirli ve kirlenmeye de çok müsait fakat benim kirlenmeye hiç niyetim yok. Birçok temiz, İyi niyetli, gönlü pırıl pırıl arkadaşım aday. Dileğim “hiç” sıkıntı yaşamamalarıdır.
Ben nazikçe gelen bu  teklife“hayır” diyerek teşekkür ettim.
Bu cevabı bana dedirten neydi biliyor musunuz?  Bir arkadaşımın “anneni ziyarete git” sözleri ve eşimin “iyi düşün” diyerek beni kendime getirmesi.
Eşim genelde kararlarıma karışmayan ve hep beni destekleyen olmuştur. Bunu birçok okurum ve arkadaşım bilir. Siyaseten çok yoğun olmam, bazı değerleri görmemi engelledi. Erteledi. Öteledi. Asabi bir asosyal oldum. Dolayısıyla son bir yılda unuttuğum değerleri ve kaybettiğim zamanımı artık geri alma zamanı.   
Ben sizlerle dört yıl önce paylaşmıştım, Alzheimer hastası bir annenin kızıyım.
Annemin yavaş yavaş her şeyi unutmaya başladığını ama” beni unutma” diye ona seslenişimi sizlerle paylaşmıştım.
O bugün, beni çoğu zaman unutuyor. 
Oysa bizim ne güzel bir masalımız vardı. Koca bir aile ve ailenin kraliçesi Nazmiye Hanım.
Ailesi için mücadele veren. Ailesini asla unutmayan sımsıkı sarılan Nazmiye Hanım.
Hala mümkünken ailenin tadını çıkar ne olur.
Kelimeleri ile dağları deviren, ama bugün kelimeleri unutan, kelimelerin anlamları ise aklında kalmayan canım annem.
Verdiğim her karara karşı çıkan muhalefet olan ama bugün sadece gülümseyerek bizlere bakan Nazmiye Hanım; Yine merak dolu bakışlarla bakıyorsun.
Seni mutlu görmek istiyorum. Gülümsüyorsun ama mutlu musun? Demli bir tebessüm ile sürekli soruyorsun?
Artık bizim annemiz değil misin? Yanımdasın, yanındayım, yanındayız. Ya sen?
Eskiden “su gibi geçip gidiyor zaman” derdin. Bugün takvime, saate bile bakmıyorsun. Üstelik zamanı bile karıştırıyorsun. Gecenin bir vakti babamı kaldırıp “hacı kalk kahvaltı yapalım” diyorsun annem. Genç kızken hiçbir yere bırakmazdın beni. Bir sürü soru testinden geçirip sonra da kimseye güvenme sözleriyle beni bin dereden su getirip ya gönderirdin ya da göndermezdin. Ya bugün, beni tanımayıp her yere gitmeme izin veriyorsun. 
Artık yarınlara dair umutların yok oldu. Yorgunlukların da bitti. Hep biz yorardık ya seni. Demek ki hayaller, umutlar, çocuklar, babammış seni ayakta tutan. Biz yine buradayız ama sen yoksun.
Nerde çıktı bu Alzheimer? Bazen beddua ediyorum. Her şeyi alıp götürüyor diye. Hiç tanımadığımız bir anne getirdi bize;  Onunda bizi tanımakta zorlandığı. 
Dünyalara sığmayan anne yüreğin şimdi huzursuz bir yüreğe hapsedildi. Ne sevdiğini biliyorsun, ne tasayı, ne endişeyi, ne de kızmayı. 
Geçmişe cesurca bakıyorsun ama ya bugüne?
Nerdesin annem?
Sevgiyi öğrendiğimiz ilk kaynak. Yaşamsal ilk kaynağımız bugün sadece gülümsüyor. Yaptıklarını hatırlamadan. Her gün bir şeyler yitirerek.

 

  
 

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Kuzey Ekspres | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.