• BIST 73.350
  • Altın 132,258
  • Dolar 3,5336
  • Euro 3,7581
  • Trabzon 8 °C

KAYBOLAN TRABZON

Zeki Gökçe

Yıllar önce çok sevilen değer verilen yerdi Trabzon.

Trabzonlu denildi mi güven duyulan birlik ve beraberlik duygularıyla sempati duyulan itibar edilen insanlar topluluğu idi Trabzonlular.

Şu ve ya bu nedenlerden dolayı bugüne bakıldığında bugün o eski havayı göremez duyamaz olduk. Eski sempatimizi arar olduk sanırım.

Trabzon şehrine baktığımızda önce dağılan Rusya sonra da Arap dünyasının vatandaşlarının gelmelerinin sanki yıkıntısını yaşıyoruz şehir olarak. Oysa şehrimize gelen turist, şehirden ve insanımızdan etkilenir iz bırakırdı eskiden. Şimdi ise bakıyorum da şehrimize gelen çoğunlukla Sovyetler Birliği şimdilerde gelen Arap dünyasının turist vatandaşlarının etkisinden mi nedense bir tuhaf kent oldu memleketim.

Birbirini çok iyi tanıyan saygı ve sevgi gösteren hatta hemşerisini akraba gibi görerek büyüyen bir kentte büyümenin onurunu, gururunu hep yaşayarak bugünlere gelmemize rağmen artık o eski sevgi ve saygıyı arar olduğumuz gibi aksine birbirine nefretle bakan topluluk olduk sanki.

Elbette bugün dün gibi olamaz bunun bilincindeyim. Ancak yine de içimizde o eski büyüme alışkanlıklarımız var olduğu sürece memleketimize insanımıza hep o eski sevgiyi göstermeye çabalıyoruz bugünlerde ama maalesef olmuyor eskisi gibi.

Bir ayırımcılık aldı başını gidiyor sanki şehrimizde.

Eskiden ortak çok şeyimiz vardı. Örneğin Avni Aker türbinlerinde tüm şehir hatta tüm bölge sadece Trabzonspor diye inlerdi. Sesimiz taaa Rusya’dan duyulurdu… Rizelisi, Giresunlusu, Artvinlisi, Gümüşhanelisi, şimdi ise o kalabalığı görmek mümkün mü? Aksine bölünmüş bordo mavililer çatlak sesler çıkarıyorlar ve eskisi duyulmuyor o meşhur uğultu, şimdi sanki vızıltı.

İstanbul’da anlatıyorlar da bir hemşerimizin başı ağrısa o bulunur ve derdine ortak olunurdu. Şimdi ise derler ya hemşeri hemşeriyi gurbette …….mış.

Trabzon da, Rize de, Gümüşhane de, fark etmez oralarda doğup büyüyerek sonraları da buralarda yani İstanbullarda veya gurbetin değişik yerlerinde içeceğimiz suyumuz varmış diyerek kader bizleri doğduğumuz yerlerden değişik yerlere getirmiş olabilir. Ama o bahsettiğimiz memleket ve memleketimin insanın sevgisi ve saygısı azalarak kaybolmaya doğru gittiğini görüyorum.

Bunun adına teknolojinin girdiğini söyleyin veya çağımızın küresel dünyaya ayak uydurması deyin veya şu bu hiç fark etmez. Bazı eski alışkanlıklarımızdan uzaklaştığımızı görmek mümkün. Bakın eskiden milli maçlar denildi mi tüylerimiz ürperirdi. Ya bu gün? Eskiden banka önlerinde bile Cuma akşamları istiklal marşımız okunurken tüylerimiz ürperirdi, ya şimdi… Eskiden muhabbetler vardı arkadaşlık bağları vardı akraba bağları gib,i ya şimdi… Eskiden saygı, sevgi vardı bizleri birbirimize yakınlaştıran sevdiren bir yapan, ya şimdi.

Şimdi ise teknolojinin tüm kolaylıkları var, biliyorum… Eskiden rahmetli Erkan Ocaklı’nın Eminem plağı vardı tüm duygularımızı ortaklaştıran. Şimdi ise hepimizin elinde akıllı telefonlar, sohbet ve muhabbetin içine etti. Eskiden bayram arifelerinde kartpostallar vardı bayramlaşma için ta uzaklardaki sevdiklerimize bayramlaşma adına en güzel sözlerle yazıp gönderdiğimiz, birbirimizi mutlu etmek adına, ya şimdi. Elimizdeki akıllı telefonlarla bir tıklatıp görüntülü dahi konuşulabileceği gibi ama maalesef hal hatır bile sormaya kimsenin eskisi meyli yok içinde. Yalan mı?

İşte tüm bunlar bana sanki kaybolan Trabzon’umu gösteriyor gibi. Sosyal yaşamın azaldığı doğal güzellikleriyle dünyanın harika görüntülerine sahip olan Uzungölümüzü panayır yapmışız, denize girdiğimiz sahilimize hasret kalmışız.

Daha doğrusu memleket sevdasıyla Milli duygularımıza hasret yaşar olduk. Memleket sevdamız değişti…

Birbirlerine sevgiyle saygıyla bakan yaklaşan topluluklardan gelen biri olarak bunları özler olduk. Bu duyguları yaşamayı özler olduk.

Sanki bazı değerlerini yitiren bir dünyamız oldu.

Bu yitirdiğimiz değerlerden dolayı “O “ Trabzon’u arar olduk galiba!

Oysa akıllı telefonlarımızla bu teknolojik dünyamızda her şeyi daha yakın yapabilir gönül bağlarımızı daha da sevgi dolu yapabiliriz.

Yoksa bu akıllı telefonlarımız bizleri aptallaştırdı mı ne?

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
YERİN KULAĞI
  • Soylu ile ne konuştu?
  • Akyazı’nın aylık faturası 60 bin lira!
  • Avrupa Birliği'ne tam üyelikteki açmaz!
  • Necdet Kıran Yazıcı, Kemerkaya-Ganita!
  • Başkent’te 48 saat!
  • TOKİ yetkililerinin dikkatine!
  • Usta ve Çubukçu ile muhatap olurum!
  • Sebahat Ülker ve 24 Kasım!
  • Türkiye’min durumu rüyalarıma giriyor!
  • Antalya maçı sonrası Ersun Yanal ne istedi?
1/20
Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Kuzey Ekspres | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.