• BIST 106.926
  • Altın 151,365
  • Dolar 3,6718
  • Euro 4,3287
  • Trabzon 15 °C

KÖY OKULLARI VE KÖY ÖĞRETMENLERİ… 40-50 YIL ÖNCESİNE DÖNELİM

Rasim EFENDİOĞLU

Geçen hafta söylemiştim ya Pazar günleri bu köşede söyleşeceğiz. Çay söyleyemiyoruz birbirimize. Olsun alacağımız olsun karşılaşınca bir köşeye çekilir birer çay söyler göz göze gelir yürek yüreğe söyleşimizi tamamlarız. Dedik ya zaman hızla geçiyor, görüntüleri yutuyor. Anılar defterlerde kitaplarda, göz kapaklarımızın ardında kalıyor. Yine yıllar öncesine dönelim. Köy nüfusu  kent nüfusundan kalabalık.Köyler canlı cıvıl cıvıl. Kırlarda çıngırak sesleri, çoban kavalı. Köy meydanlarında yayla düzlerinde horonlar kurulur, sırttan yükler atılır, Keşan bağlanır, oynar omuz başları. Söze girince sonu gelmiyor.

Cumhuriyetin ilk yıllarında köy nüfusu çok kalabalık, kentler küçük. Tarım teknik olmasa da daha canlı. Hayvancılık ,tarım…. çok verimli olmasa da geçim kaynağı. Köy nüfusu eğitimsiz. Babadan atadan görülenle kuşaktan kuşağa. İşte bu büyük soruna karşı köy eğitimine büyük önem verilir. Köylerde hızla okullar açılır ve olağanüstü eğitim kurumları KÖYENSTİTÜLERİ açılır. Binlerce köy çocuğuna eğitim olanağı doğar. Köy okulları daha bir düzenli ve bilinçli açılır. Köylerin çehresi değişir. Köye uygarlık gelir. Köy türküleri daha bir güzelleşir, Türkçe daha bir düzene girer. Söyleşiler daha içten ve gönülden olur. Köy öğretmeni köyün önderi lideri olur. Suyu arayan adamlar, ışık götürür köylere.

İLKOKUL YILLARIM

1957 den sonra başlar. Tahta küçük bir çantam var, kitap dolu. Beyaz yakalığım siyah önlüğüm. İlk kez sıra oluruz bahçede, sağım solum neresi belki de zor öğrendim. Beş sınıf bir derslikte. GÜNAYDIN dedi öğretmenimiz. SAĞOL dedik bir ağızdan… Ne heyecan vardı bizde. Küçüktüm, çocuktum, ancak algılıyordum yanımda yöremde olanları. Merhum Ali Kemal öğretmenin sesi de güzeldi marşlar türküler öğretirdi bize. Sınıf çınlardı, bir duygu sarardı bizi. Atatürk’ü öyle anlatır öyle sevdirirdi bize ki tahtanın üstündeki resmin bize baktığına inanırdık. Bahçede İstiklal Marşı söylerken yoldan geçen tezler, amcalar, dedeler durur dinlerdi bizi. Kimi kez yük arkasında dinlerdi bizi teyzeler. İlkokul bitti, sınavla. Baklavalar geldi öğretmenlere. Artık Ortaokul yolundayız bir ki saat git iki saatte dön akşama, yarı aç yarı tok.

İLKOKULDA OKULLAR ARASI ZİYARET VE KIR GEZİLERİ

Bir başka güzeldi okulca geziye çıkmak. Tek sıra olurduk dar yolda en önde bayrağımız. kimi kez marşlar söyler yürürdük en güzel giysilerimizle. Komşu köyün okulunun konuğuyuz. Azıklar açılar oyunlar oynanır. Büyük bir sevgi ve kaynaşma olur. Tanışmalar söyleşmeler yeni arkadaşlar. Kırlara çıkardık yaz başları. Top oynayanlar şarkılı oyunlar, ip atlayanlar. Yine tatlı azıklar ve kırların soğuk suları. Terli terli yumulurduk  suya. Bu günleri yaşayan dostlar okuyucular okudukça o günleri ansıyor elbet. Ne güzeldi o günler…

ARTIK KÖY ÖĞRETMENİ DE YOK; KÖY OKULU DA

Kent nüfusu artınca, köyden kente göç olunca boşaldı köy okulları. Çöktü binaları, viran oldu bahçeleri. Örnek meyve bahçeleri vardı çalılık oldu. Yarasalar doldu köy okullarına, baykuşlar doldu. Köy kültürü de giderek yok oldu. Horonlar oyunlar salonlara taşındı, sembolik oldu. Söyleşiler kahvelere lokallere taşındı, söyleşisiz, şakasız. Oyun taşlarının sesi duyulur, birkaç  gevrek kahkaha atılır tavla başında oka dar. Oysa köy odalarında taklitler, şakalar, maniler kimi yerlerde sazlı sözlü atışmalar olurdu. Bunlar anılarda kaldı.

TAŞIMALI EĞİTİM NE GETİRDİ NE GÖTÜRDÜ

Öğrenci azalınca eğitimin kalitesi düşüyor diye öğrenciler belirli yerlere toplandı. Daha büyük okullara, daha kalabalık yerlere. Araç gereç daha bol okul da daha elverişli eğitim elbette daha başarımlı oldu da yukarıda anlattığım sevgi, saygı toplumu. Birlik dayanışma İMECE toplumu yok oldu. Köy öğretmeni köyün lideri, öncüsüydü artık yok. Büyük köy okulları açık olsa da öğretmen orda kalmaz kente servisle gider halkı hiç görmez. Öğrenciyi sınava hazırlar. Ne köy müsameresi, ne köy bayram törenleri ne ağaç dikme ağaç aşılama, tavuk, tavşan ördek Kaz yetiştirme var. Köy de bitti köy ekonomisi de…

Evet değerli dostlar söyleşi de bitti. Haftaya bakalım hangi konuda söyleşiriz. Dilerim birlikte söyleşiriz. Okuyun arayın söyleşelim bir süre daha… Sevgi ve saygılarla…

                                                                                                             

 

 

  • Yorumlar 1
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Kuzey Ekspres | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.