İstanbul’da bulunan Trabzon Eğitim Kültür ve Sanat Derneği Başkanı ve Trabzon Fikir Kulübü sözcüsü Seyfi Erbaş, “Trabzon tekses ve tek yürek olabilirse, büyük ortak paydada buluşa bilirse alamayacağı hizmet yok. Biz İstanbul’da Trabzon’un menfaatleri adına elimizden geleni yapmaya hazırız. Trabzon için her şeye varız” dedi.

İstanbul’da bulunan Trabzon derneklerinin birçoğunun faaliyetlerinin Trabzon ortak paydasıyla ilgili olmadığına dikkat çeken Erbaş, “Bu derneklerde ya siyasi ya da ekonomik olarak çıkar ilişkisine dayanan bir yapı oluştu. Bunu eleştirmiyorum, ama Trabzon ismini, Trabzon prestijini küçük menfaatlere alet etmemeliyiz” diye konuştu.


SESİMİZ ÇOK ÇIKIYOR
İstanbul’da Trabzonluların oluşturduğu kaç dernek var?

Trabzon Eğitim Kültür ve Sanat Derneğinin İstanbul’da 2004 yılında kuruldu. İstanbul’da Trabzon’la ilgili yaklaşık olarak 200 civarında dernek var. Trabzonlulara sorarsanız İstanbul’un yarısı Trabzonlu ama ben aynı zamanda bir önceki dönem CHP İstanbul İl Saymanlığı görevinde bulunmuştum o dönemlerde 22 Temmuz seçimlerinden önce İstanbul’un demografik yapısıyla ilgili bir çalışma başlatmıştık. İstanbul’daki nüfus müdürlüklerinden alınan listelerden yol çıkarak yaptığımız araştırmada seçmen bazında Trabzonlular nüfus bazında İstanbul’da 6’ıncı sırada gözüküyor. İlk sırada Giresun var. Bizim sesimiz fazla çıktığı için fazla görünüyoruz.

Trabzonlular İstanbul’un daha çok hangi bölgelerinde yoğunlukta?
Trabzonlular, daha çok Güngörken, Bakırköy, Bahçelievler civarında yoğunlaşmış durumda. Eskisi kadar olmasa da hala Trabzon’dan İstanbul’a bir göç var. Trabzon’un talihsizliği eğitimli insan göçünün de çok fazla olması.

ÜNİVERSİTELİ GENÇLER
Dernek olarak daha çok hangi alanlarda çalışıyorsunuz?
Bizim Derneğimizin merkezi Beşiktaş’ta, biz daha çok Trabzon’dan üniversite okumak için İstanbul’a gelen öğrenciler ile ilgileniyoruz. Kurulduğumuz günden beri Türkiye’deki her konuda fikir üreten, sanatçılarıyla, edebiyatçılarıyla, müzisyenleriyle bir arada olan eğitimle ilgilenen, burs veren aynı zamanda dernek bünyesinde kurs veren bir derneğiz. Yani biz daha çok Trabzonlu olan, Trabzon’dan İstanbul’a okumaya gelen üniversite öğrencileriyle muhatap oluyoruz. Derneğimiz içerisinde çok farklı bir atmosfer oluşturduk. Kurulduğu günden beri başkanlığını yapıyorum.

ORTAK PAYDA TRABZON
Derneğin kurulması hangi ihtiyaçtan doğdu?
Ben İlkokul ve Ortaokulu Of’ta bitirdi. Daha sonra İstanbul’a gittim, Üniversiteyi Eskişehir’de okudum. Uluslararası bir firmanın genel müdürlüğünden emekli oldum. 35 yıldır Beşiktaş’ta oturuyorum, dolayısıyla dernek kurma düşüncesinin mimarı benim. İstanbul’daki cemiyetlerle ve hemşerilerimizle çok yakın bir ilişki içerisindeydim. Ama bu güne kadar var olan derneklerin gerçek anlamda 4 bin yıllık bir kültür şehri olan, bu kadar edebiyatçısı, bu kadar bilim adamı, bu kadar ressamların, geçmişte ciddi devlet adamlarının yetiştiği bir şehrin
Sivil toplum anlamında İstanbul’da çok iyi temsil edildiğini düşünmüyorum. İstanbul’da dernek faaliyetlerinin önünde bulunan insanların dertleri Trabzon’la ilgili olarak ortak bir paydada değil. Ya siyasi ya da ekonomik olarak çıkar ilişkisine dayanan bir yapılaşma oldu. Bugün baktığınızda İstanbul’da birçok dernek başkanın, dernek yöneticilerinin belediyelerle çok yakın ilişkiler içerisinde olduklarını, özellikle seçim dönemlerinde çok sıkı ilişkilere girdiklerini, dernekleri kullanarak büyük işler peşinde olduklarını görebilirsiniz. Bu konuda çok da eleştirmiyorum, bu çok doğaldır ama Trabzon ismini, Trabzon prestijini küçük menfaatlere alet etmemeliyiz diye düşünüyorum. Biz dernek olarak bu düşünceyle yola çıktık. Derneğimiz İstanbul’da ama Trabzon’daki her olayla ilgileniyoruz. Yeni dernekler yasasına göre kurulmuş olan Trabzon Dernekler Federasyonu var. Ama çok fazla bir etkisi yok. Birçoğu olaylara çok ideolojik, dar bir pencereden bakıyor.

102 KIZ ÖĞRENCİYE BURS
Bu eleştirileri getirirken, siz dernek olarak nasıl bir yol izliyorsunuz?
Biz dernek olarak ilk eylemimiz Trabzon eski belediye başkanı Volkan Canalioğlu döneminde, Mustafa Kemal’in ‘Nutuk’ kitabını 1.500 adet bastırdık ve Hamamizade’de çok güzel bir törenle bu kitabı dağıttık. Kendi coğrafyamıza ne gibi bir katkı yaparız diye bir kaygımız da var. 4 yıl boyunca kesintisiz bir şekilde Trabzon’un tüm ilçelerini eşit şekilde kapsayan 102 kız öğrenciye burs verdik. Dernek olarak bunu Kaymakam ve Milli Eğitim Müdürlerinin katkılarıyla gerçekleştirdik. Ekonomik krizden dolayı bursu ne yazık ki bu yıl veremedik. Sonuçta bursu çevremizde bulunan Trabzonlu işadamları ve esnafımızdan karşılıyorduk. Bunun dışında derneğimizin bünyesinde 36 kişilik bir sınıfımız var. Beşiktaş civarında oturan ihtiyaçlı çocuklara Trabzonlu üniversite öğrencileri tarafından 1 yıl boyunca ders verildi. O çocukları Anadolu Lisesi ve Üniversiteye hazırladık. Bu tür etkinliklerle Beşiktaş’ta inanılmaz bir Trabzon prestiji oluşturduk. Derneğimizde Abbas Güçlü’nün yönettiği bir paneller zinciri düzenledik. Trabzon’da kitap yazan herkes için derneğimizde imza günleri düzenledik. Derneğimizde ayrıca geleneksel Pazar kahvaltıları düzenliyoruz, bu kahvaltılara popüler insanlar katılıyor. En son Oğuz Haksever ve Habertürk’ün genel yayın yönetmeni Erdoğan Aktaş gelmişti. Sonuç olarak Trabzon ismi çok ağır ve önemli bir isim. Bunun altını doldurmak gerekiyor.

20 YILI KAYBEDİLMİŞ BİR ŞEHİR
Son yıllarda büyük şehirlerde çok fazla dernek, vakıf ve bunların bünyesinde kurulan yurtlar var. Bunların birçoğuna da tarikat ve cemaatçilik anlayışı hakim. Daha çok üniversite öğrencilerine yönelik çalışıyorlar. Dernek olarak yaptığınız çalışmalarda böyle bir yaklaşımla karşılaştınız mı?
Bu her zaman oluyor, bu konularda sizden talepte bulunanlar da oluyor. Bu düşüncelerden dolayı daha başlangıçta birçok dernek üyemizi kaybettik. Dini nosyonları yansıtan ve o tip faaliyetlerin kısmen olabileceği taleplerle de bize gelenler oldu. Ama biz dernek olarak herkese ver düşünceye eşit mesafede durmamız gerekiyor. Siyasetçilere de öyle, siyasetle uğraşmama rağmen bunu hiçbir zaman dernekteki faaliyetlerime yansıtmadım. Başkalarının da bunu yapmasına fırsat vermedim. Bizim olduğumuz yerde demokrasinin, hukukun, Atatürk İlke ve İnkilaplarının, Cumhuriyetin dışında bir şeyin olmasına izin vermeyiz. Bizim işimiz çocuklarımızın eğitimi, sanatı, kültürü ve Trabzon şehrinin Türkiye’nin en büyük metropolünde doğru tanıtılması, Trabzon’la ilgili konularda söz hakkı ve baskı unsuru oluşturmak. Trabzon’un 2016 futbol şampiyonasında olmaması anlaşılabilir bir durum değildir. Bunun özrü de yoktur. Şehrimiz böyle bir talihsizlik yaşadı. Geçtiğimiz günlerde Trabzon Barosu tarafından düzenlenen bir toplantıya katıldım. Biliyorsunuz Türkiye’de 9 tane istinaf mahkemesi kurulması gündemde bu 9 şehrin içerisinde de Trabzon yok. Maalesef Trabzon şehrinin son 20 yılı etkisiz siyasetçiler yüzünden kaybedilmiş durumdadır.
Hammadde kaynaklarına uzak olan bir şehrin yapması gereken kurumsal anlamda bir şehir yapısına bürünmesidir. Trabzon’un bu altyapısı vardır. 2016 futbol şampiyonasında Trabzon’un olmaması bizi alacaklı duruma geçirmiştir. Trabzon’un ikinci bir üniversiteye ihtiyacı vardır. Trabzon’a bir istinaf mahkemesi kurulmalıdır.

SOSYAL YAPI DEĞİŞİYOR
Trabzon’dan özellikle beyin göçünün olmasını neye bağlıyorsunuz?
Trabzon eskiden aydınlarına yetiyordu ama gelinen noktada Trabzon’un ekonomisi Trabzon’a yetmiyor artık. Bu yemek yemekle ilgili bir şey değildir. Aydın insanların, okumuş insanların yemek yemek kadar sosyal alanlarda ihtiyaçları da vardır. Bu ihtiyaçlarında karşılanması gerekiyor. Trabzon’da maalesef bu konuda çok büyük bir geriye gidiş var. İnsanlar kendilerini daha rahat hissedecekleri, daha rahat yaşayacakları, sosyal imkanları daha kolay elde edebilecek kentlere göçüyorlar. Bu durum Trabzon’un demografik yapısını da değiştiriyor. Trabzon’dan Büyükşehirlere göç oluyor, kırsal kesimden de Trabzon’a göç oluyor ve dolayısıyla Trabzon’un sosyal yapısı da değişiyor. O nedenle Trabzon’un ekonomik olarak kendi avantajlarını oluşturup, aydınlarını burada tutmayı sağlaması gerekiyor.

SANATÇI VE BİLİM ADAMLARIMIZ
Büyük şehirlerde yaşayan kendi dallarında çok başarılı olmuş Trabzonlu bilim adamları ve sanatçılar var…
Trabzon’un kamuoyunda tanınan isimleri özellikle iş dünyasında öne çıkıyor, birkaç tane de tanınmış sanatçımız var. Ama aslında kimsenin görmediği derinliklerde yatan inanılmaz sanatçılarımız, bilim adamlarımız var. Bunlar bir şekilde onore edilmeyi bekliyorlar. Örneğin, Prof. Dr. Miktad Kadıoğlu dünya çapında bir bilim adamı ayrıca derneğimizin de başkan yardımcısı. Biz büyük işler yapan küçük bir derneğiz ama o küçük dernekte gelip yöneticilik yapabilecek kadar mütevazi bir insandır Miktad Kadıoğlu. Biz bu hemşerilerimizle gurur duyuyoruz. Müzik alanında da çok başarılı sanatçılarımız var. Trabzon’un sanat, müzik alanındaki amatör faaliyetlerine destek vermek gerekiyor. Ben Volkan Konak’a gel destek ver diyemem çünkü o artık Trabzon boyutunu aşmış Uluslararası çapta bir sanatçı oldu. Trabzon’da amatör ruhla sanat yapmaya çalışan insanlar var, bunlara sahip çıkmak büyük maliyetler gerektirmiyor.

LOBİ FAALİYETİ YÜRÜTÜLMELİ
Dernek olarak Trabzon adına İstanbul’da bundan sonrası için neler yapmayı planlıyorsunuz?
Biz Trabzon’dan İstanbul’a okumaya gelen üniversite öğrencileriyle diyalogumuzu daha fazla arttırmayı istiyoruz. Bu bizim ana hedeflerimizden bir tanesidir. Bu hem öğrenciler hem de öğrenci velileri için çok önemlidir. Bizim derneğimize gelen gençlerin kötü, sağlıksız mekanlara gitme olasılığı çok az. Çünkü derneğimizde gençler için çok güzel sosyal ortamlar oluşturduk. Trabzonlu olup ta İstanbul’da müzik yapan grupların çoğu bizim derneğin bünyesinden çıkmıştır. Örneğin Feluka müzik grubu bizim dernekten çıkmıştır, halen daha provalarını dernekte gerçekleştirmektedir. Bunun dışında yeni bir müzik grubu daha provalarını sürdürüyor yakında onlarda müzik piyasasına çıkacaklar. Derneğimizin bünyesinde Trabzonlu üniversiteli öğrenciler derneği de faaliyetlerini yürütüyor. Hedeflerimiz arasında sanat, edebiyat, müzik alanında çalışmalar yapan insanların yardımcısı olmak var. Trabzon’un önünde görünen insanlar bu konularda duyarlılıklarını biraz daha artırıp, Trabzon’a sahip çıkarlarsa bence her şey daha da güzel olur. Trabzon fikir kulübü olarak Demiryolu projesine de destek vereceğiz. 9 ile kurulması düşünülen istinaf mahkemelerinden birinin Trabzon’a kurulması konusunda da elimizden geleni yapacağız. Bizim ulusal medyada çok büyük bir gücümüz var. Yaptığımız her eylemde medyanın desteğini görüyoruz. Trabzon tekses ve tek yürek olabilirse, büyük ortak paydada buluşabilirse Trabzon’un alamayacağı hizmet yok. Bence Trabzon bundan sonra bu konularda çok yoğun bir lobi faaliyeti yürütmesi gerekiyor. Böyle çalışılırsa Trabzon bundan önce kaybettiği 20 yılını 10 yılda geri alabilir diye düşünüyorum. Biz bu konuda elimizden geleni yapmaya hazırız.

Röportaj: Fatma YAVUZ
Fotoğraflar: Tamer KÜÇÜK