• BIST 97.149
  • Altın 282,758
  • Dolar 5,7454
  • Euro 6,3899
  • Trabzon 25 °C

“NİETZSCHE YALNIZLIĞI”

Şükrü Üçüncü

“İnsanların arasında gezmeyi hayvanların arasında gezmekten daha tehlikeli buluyorum…”
Friedrich Nietzsche’ye ait söz… 
Bu sözü bundan 30 yıl önce duymuş olsaydım pek anlam veremeye bilirdim…
Çünkü 6 yaşındaydım…
İnsanların tehlikeli olduklarını henüz iştirak etmemiş durumdaydım…
Bu sözü 2002 yılından üniversite öğrencisiyken duyduğumda ise, ilk tepkim, “Bazı insanlardan bahsediyordur…” herhalde… Oldu… 
Geçtiğimiz günlerde yeninden karşıma çıktı…
İşte bu sefer “haklıymış Nietzsche” dedim… Acaba neden böyle düşündüm…
İnsanoğlu gitgide kendini kaybetmeye başlamasından mı kaynaklanıyordu…
1890 yılında Nietzsche bu sözü söylediğinden beridir mi yoksa insanoğlu kendisi kaybetmiş ve çok aşağılık bir mahlûkat olmuş durumda… 
“Nietzsche yalnızlığı” diye bir durum vardır… Hani kendisini, insanları tanıdıktan sonra yalnızlığa itmesi…
Şuan ne hazindir, özellikle Türkiye başta olmak üzere her yerde iyi insanlar kendisini Nietzsche’nin yalnızlığına itmiş durumda… 
Çünkü, çok berbat bir insan paçavrası oluşmuş durumda… 
Fazla demagoji yaparak sizlerin de başını ağrıtmak istemem…  
Neden İnsanlar daha tehlikeli..?
Hayvan, siz bir işiniz de başarılısınız diye alaşağı yapmak için türlü türlü çirkeflik yapmaz…
Hayvan, beş yaşında ki kız çocuğuna tecavüz etmez…
Hayvan, başkalarının hakkını yemez…
Hayvan, durup dururken savaşlar çıkartmaz…
Hayvan, sen ona arkanı döndüğünde bilmem nereden sana pandik atmaz… 
Hayvan yalan konuşmaz…
Hayvan, sen ilişmedikçe o tarafına bakmaz…
Ama bunların hepsini insan denen müsvedde parçası yapıyor… Yine dönen evrenin en kıymetli varlığı oluyor… Bu nasıl bir sistemdir… Bu nasıl bir anlayıştır anlamıyorum…
***
  Dünya insanlık tarihini araştırdığımız da karşımıza çıkan en büyük utanç, bazılarımızın aynaya bakarak yüzünün kızarmamasıdır…
Sabahları yüzlerimizi yıkarken, gördüğünüz o sıfata nasıl bakıyoruz…
Kaç yalan konuştuk… Kaç kişiyi kandırdık… Hadi Nietzsche gibi düşünelim “Tanrıyı da” kandırdık…
Beki o sıfatın içerisinde ki, ruhu nasıl kandıracağız…. 
Tüm gerçekliği biliyor… 
Yüzümüz kızarmıyor mu kendi yüzümüzle yüzleşirken… 
Bir canlının en büyük mahkemesi kendi iç dünyasıyla çarpışmasıdır… 
Bu çarpışma yeninden evreni dizayn etmesi için gerekli sonucun çıkacağı yerdir… 

 

Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Kuzey Ekspres | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.