• BIST 107.401
  • Altın 173,640
  • Dolar 4,1031
  • Euro 4,9999
  • Trabzon 14 °C

Umursamadığın Anons

Turhan EYÜBOĞLU


Baba ağlamaklı bir şekilde:
"Şimdi ne yapacağız Ayşe?"
"Bilmem baba!"
"Doktor A Rh - (negatif) kan bulun dedi. Kızım biz burada kimseyi tanımayız. Ne yapsak acaba?"
"Bilemiyorum baba! Burdan birinden yardım mı istesek acaba?"
Karşılarında duran görevliye doğru yürüdüler. Gümüşhane'nin uzak bir köyünden geldiklerini, burada kimseyi tanımadıklarını ve başlarına gelen olayı anlatarak görevliden kan bulunması için yardım istediler.
Görevli duydukları karşısında üzülmüştü. Ancak onun da yapacağı çok bir şeyi yoktu. Birden aklına facebook geldi ve hemen telefonunu çıkarıp sayfasına kana ihtiyacı olan bir hastanın olduğunu, kan vermek isteyenleri acilen hastanede beklediklerini yazdı.
"Bak amca, ben burada telefonla ihtiyacınızı bildirdim. İnşallah biri kan vermek için gelir!" dedi.
Baba olayı tam olarak anlayamadı. Kız ise şaşkınlıkla görevliye bakıyordu. Ancak görevlinin yardım etmek istediğini anlamışlardı.
"Amca belediyeye gidip bir de anons yaptırırsan iyi olur! Muhakkak biri duyup gelir, diye düşünüyorum."
Görevli, yaşlı adama belediyeye nasıl gideceğini uzun uzun tarif ederek onları yolcu etti.
Adam zor bela belediyeyi bulur, ancak öğlen olmuştur. Anonsu yapacak olan görevli yemeğe çıktığı için görevliyi bir buçuk saat koridorda beklerler. Görevli geldiğinde durumu ona anlatarak 'Kana ihtiyaç var!' anonsunu yapmasını isterler. Görevli, gerekli bilgileri alır ve orada işlerinin bittiğini, hastaneye gitmelerini söyleyerek onları yolcu eder.
Artık hastaneye gelmiş, kapının karşısındaki direğin önünde beklemeye başlamışlardı. Baba yorulduğu için arkasını direğe yaslayarak yavaş yavaş sırtını kaydırarak direğin dibine kadar çökmüş, kız ise babaya yaklaşmış, eli babasının omuzunda ayakta durmaya çalışıyordu.
Kapıdan her girenin gözlerinin içine bakıyorlar, kan vermeye geleni anlamaya çalışıyorlardı. Aradan bir saat geçmişti ve hala gelen yoktu. İki saat gelen yok. Üç saat gelen yok.
Baba, çöktüğü yerde iki elinin arasına kafasını almış, öylece kalmıştı. Her kapı açıldığında ellerinin yardımıyla zemine bakan kafasını kapıya doğru kaldırıyordu.
Bir anons duyarsın falanca kana ihtiyaç vardır diye! Hiç içinde bir huzursuzluk hisseder misin? 'Evet, o kan bende var!' diye. Hiç o kanı arayanın yakınının yerine kendini koyar mısın acaba ne durumdadırlar diye? Hiç o kana ihtiyacı olanın o zaman dilimindeki halini düşünür müsün yattığın yerde veya oturduğun masada? Hani insan insana muhtaçtır derdin ya, o aklına gelir mi? O kanı arayan panik olarak telefona sarılır, kanı bulmak için yüzlerce telefon açar.
'Şehir dışındayım!'
'İşteyim çıkamıyorum!'
'İlaç kullanıyorum!'
'Hepatitim var!'
'Yeni kan verdim!'
'Ben sana haber veririm!' diye, sözler duyar. Binbir güçlükte kan vermek için bulduklarına da kan merkezinde sorulan mantıklı ve mantıksız sorular:
'Dövmen var mı?'
'Hindistan'dan geleli bir yıl oldu mu?'
'Altı ay içinde endoskopi oldun mu?'
Bulduğun insanı da kan merkezinin sorduğu mantıksız sorularla kaçırır.

****

Kimsenin başına gelmesini istemem; ancak hepimiz insanız! Bir şekilde herkesin başına da gelecektir. İşte, bu sizlerin ve bizlerin umursamadığı anonsun ne kadar önemli olduğunu anlayacağız. O çaresizliği yaşayacak ve umursamadığımız anonslar aklımıza geldikçe üzüleceğiz. Hele bir de bu olay yaşamadığımız bir şehirde başımıza geldi mi daha da çok panik olup 'Nasıl insanımız var?' diyeceğiz. İşte o zaman, ihtiyaçlı olanın kan anonsunu duyduğumuzda daha önceki umursamaz tavrımız aklımızdan geçecek mi? Ve şunları düşünecek miyiz?
Facebook’ta sayfana yazdığımız ve paylaştığımız güzel sözler aklımıza gelir mi? O yazdığımız hümanizm dolu sözler bu kan anonsunu duyduğumuzda bizleri harekete geçirir mi? Yoksa yazdım, geçtim; söz hoşuma gitmişti, diyenlerden mi olacağız? Ama o sözü beğenmiş ve yayınlamışsak ruhen de ona inancını göstermiş olmuyor muyuz? Çok küçük bir adımla o inancı eyleme geçirebilir ve o anonsun gereğini yerine getirip kanımızı verebiliriz.
İnanın, çok mutlu olacaksınız ve ruhen inandığınızı bedeninize de kabul ettirmiş olacaksınız!
***

Ha, bu arada 'Bu kadar söylüyorsun; sen yapıyor musun kardeşim?' diyorsun, seni duyuyorum. Benim kan gurubum A Rh negatif! Az bulunan bir grup… Ben ruhen inandığımı bedenime kabul ettirdim ve şimdi bedenim bu anons karşılığında hiçbir ikna beklemeden otomatik olarak gidip kanını veriyor. Ruhum artık bedenimi tebrik etmekten başka bir şey yapmıyor.
Facebook’ta yapılan anonsa karşılık hiç tanımadığım bir kişiye dün yaptığım bağış için bedenim bir tebrik daha aldı.

 

 

Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Kuzey Ekspres | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.