39 YIL GEÇTİ OSMAN ÖĞRETMEN; UNUTMADIK UNUTMAYACAĞIZ SENİ

Yıl 1977, Ağustos. Genç, dinç, yiğit, sevimli usta bir öğretmeni uğurladık gözyaşları ile. Öğretmen okulundan öğretmenimizdi. Usta bir öğretmen, yüreği sevgi dolu bir ağabeydi. Biz daha yirmisindeyken o otuza yürüyordu sanki yolun sonunu görür gibi. Öyle içten okurdu 35 Yaş şiirini, ki sanki o yolun yarısı değil yolun sonu olarak görüyordu. Gür ve güzel sesi ile Türkçemiz onun dudaklarından, gür kumral bıyığının altından bir çağlayan gibi gürlerdi. Anamızın sütü Türkçemizi o daha da çok sevdirmişti bize. Serçe parmağı ile bıyıklarını okşarken dizeler dökülürdü dudaklarından. Şiirlerle Atatürk’ü onun kadar güzel anlatana hiç rastlamadım…

“Sırma sarısını yay saçlarına, gözüne rengini koy denizlerin… Düşün dudakların en incesini yüzüne tuncunu ver denizlerin…” dizelerini mırıldanırken sanki yüreğimizden bir tel titretirdi.

39 yıl geçti artık onun iki yaşındayız… 35 e göre yaklaşıyoruz sona… Yaşamak güzel şey be kardeşim. Ancak öyle filizken güçlü canlı bir dal iken kırılmak daha da güç ve acı.

 

 

 

 

 

HANGİ ADLA TANIRSANIZ TANIYIN

Osman Coşkunçelebi diye bilir o yıllardan anımsayan öğrencileri. Daha sonra  Osmançelebioğlu diye değiştirdi soyadını… Ona her şey yakışırdı. Osman adı da onda bir başka güzeldi. Osman Bey diye bilinir, anılırdı. Beydi, beyefendiydi. Yiğitti, sevecendi. Onu sadece öğrencileri değil tanıyanlar hep severdi. Şimdi bu yazıyı okursa eğer bir tanıdığı benimle ayni duyguları paylaşır. Uzun boylu. Birkaç  kumral saçı da kalsa onlar bile bir başka güzellik verirdi ona. Çünkü kişiyi güzel gösteren ruhudur dış görüntüsü değil.

 

 

 

 

UNUTMAMAK, UNUTULMAMAK NE GÜZEL

Bugün yaşamakta olan birçok değerli insan var. En doğrusu onları yaşarken tanımak, tanıtmak değerini bilip yararlanmak. Bir başka unutulmaz öğretmen ki Osman öğretmenin de öğretmeni büyük insan Ahmet Gürsoy’dur.

Gürsoy 90’ı aştı ancak hiçbir şey yitirmeden hala dimdik, yüreği sevgi dolu, beyni bilgi, şuuru engin düşüncelerle yüklü büyük bir insan. Onun da öğrencisiydi Osman Öğretmen, O da unutmaz Osman’ı. Onun da yüreği yanar onun o genç yaşta toprak oluşuna. Bu arada yürekten dileriz ulu çınar Sayın Gürsoy’un aynı sağlıkla yıllarca daha yaşamasını. Elbette bu örneklerden başka unutulmayan bir çok değerli insan var, öğretmen var. Unutmamak gerekir çünkü bu maya kurumamalı.

 

 

 

 

OSMAN ÖĞRETMEN NASIL UNUTULMUYOR

Öğretmenleri yaşatan onları seven öğrencileridir. Sağ olsun arkadaşlarımız. İnternette onun için BİR YİĞİT ÖĞRETMEN OSMAN OSMANÇELEBİOĞLU  sayfasını açtılar. Onunla birlikte yaşamış olan, anıları olan dostlar anılarını paylaşıyor. Niçin bu denli sevildiğini ve unutulmadığını anlıyoruz. Bir insan için nedenli güzeldir unutulmamak. 35 yıl yaşadı ancak sanki yüzyıllar yaşamış gibi oldu. İşte ustalık burada… Merak edenler bu sayfaya baksın bu gerçeği görsün yakından.

 

 

 

 

ONDAN ALDIĞIMIZ IŞIĞI YANSITMAYA ÇALIŞTIK

Güzel bir ışık kaynağıydı. Alabilen o ışığı aydınlatmıştır yolunu. Güzel konuşur, güzel yazar, iyi anlar iyi anlatırdı. Kültürel etkinliklerde öğrencilerin yetenekleri yönünde yetişmesi için ellerinden tutardı. Yazardı, hatipti, ozandı. İyi bir öğreticiydi. Birçok yazısı, şiiri yayınlanmıştı.

Aradan 39 yıl geçti. Unutmadık unutmayacağız… Dileriz bizi de unutmayan  öğrencilerimiz çıksın. Buna da inanıyorum. Vefalı birçok öğrencim hiç beklemediğim anlarda arıyor, soruyor. Birlikte yaşadığımız anıları paylaşıyoruz. Dilerim onları da unutmayan dostları çıkar. Çünkü sevmek ve sevilmek en güzel duygudur, insana yakışan.

YAŞADIĞIMIZ SÜRECE UNUTMAYACAĞIZ, SEVGİ İLE SAYGI İLE RAHMETLE ANACAĞIZ OSMAN ÖĞRETMENİ VE ONUN ÜLKÜSÜNÜ YAŞATANLARI.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.