PANDEMİ DEFANSI

Trabzonspor şampiyonluk şansını hem kafasında hem de istatistiksel olarak bitirmiş. Göztepe ise kümede kalmayı garantilemiş bir ekip. Her iki takımın da ciddi bir hedefi olmayınca ortaya bol tempolu ve pozisyonlu bir oyun çıktı. Müsabaka gollü beraberlikle sona erdi ama Trabzonspor için beraberlik arzu edilen bir sonuç değil.

Trabzonspor oyunun başlarında topa sahip olarak başladı. Müsabakadaki hareketlilik birçok şeyi sağlıklı tartmamıza imkân vermedi. Orta sahaların otoban gibi geçildiği müsabakanın ilk yarısında

bordo mavili ekip Nwakaeme, Ekuban ve de Djaniny ile rakip kaleyi yokladı ama ilk yarıda netice alamadı.

İlginçtir, Trabzonspor şampiyonluk iddiasını kaybedince müsabakaları daha iştahlı oynamaya başladı. Djaniny’nin açı sorunu devam ediyor. Ortaya çıkaracağı topu kaleye zımbalıyor. Çünkü transfer dönemi yaklaştı. Forsunu düşünmesi lazım. İlk yarıda Nwakaeme’nin Ekuban’a uzattığı pasla yapılan koordine atak en enfes aksiyondu. İki takım da rahat olunca ortaya zevkli bir oyun çıktı. Ama bu oyunun ne kadarı futbol, işte o tartışılır. Bakasetas’ın Göztepe kalesine attığı şutları sarı kırmızılı ekibin defansı iyi bloke etti. Ya da Bakasetas’ın şutları vitaminsizdi, de denilebilir. Uğurcan kalesinden çok bağırınca arkadaşlarının özgüveni tırtıklanıyor. Sadece gerekli olduğunda gerektiği kadar ikaz gerekir. Alman kaleci Neuer’e bak! Hiç bağırıyor mu? Göztepe hiçbir zaman var olmamış korona virüs pandemisi kapanması gibi defansta kapandı Trabzonspor ataklarına karşı.

Adis Jahoviç birincide kaçırdı. Nwakaeme’nin pasına Baker çıtkırıldım kalınca Adis Jahoviç Trabzonspor defansına cezayı kesti. Ve Ege ekibini Karadeniz ekibi karşısında 1-0 öne geçirdi.

Dünyanın en çirkef futbolcuları Türkiye’de oynuyor. Basmaması gereken her pozisyonda rakibin ayağını yılan gibi eziyor. Ve güya avantaj sağlıyor takımına! Futbola gelemiyoruz bir türlü.

Futbolda doğru atılmış bir pasın çaresi henüz bulunabilmiş değildir. Hakemin Berat’a gösterdiği kırmızı kart yerinde bir karardı. Dediğim orta sahalar evlere şenlik. Bir ara Mustafa Kandıralı klarnetle çiftetelli çalıyor zannettim. Benim de olduğum yerde oynayasım geldi.

Derken nihayet Trabzonspor sahada on kişiyle 1-0 geride olmayı şeref meselesi yaptı. Ve iyi bir atakla Ekuban’ın ayağından beraberliği sağladı. Obuna da ikinci sarıdan kızarınca oyunda bütün şartlar eşitlenmiş oldu.

Kısacası zevkli bir müsabakaydı.

Bence Ünal Karaman’ın aklı hâlâ Trabzonspor’u çalıştırmak ve şampiyonluk için yarıştırmakta. Ama daha önce söylediğim gibi o bir kurt! Bu işler için herkesin gözünden ve gönlünden akan bir kuğu olmak gerekiyor.

Önceki ve Sonraki Yazılar