Trabzon’um

Trabzon sadece doğduğum şehir değil, aynı zamanda çocukluğumun, sevgimin, tutkumun, yalnızlığımın ve öykülerimin şehridir.  

Trabzon’um

denize döndüm yüzümü önüm deniz
arkam deniz
ne mutlu bir
çocukluktu
dalgalarla biz
yüreğimde çakıl taşları 
hayallerimde kadife yelkenler 
takalar o rengârenk takalar 
karadeniz’in dalgalı sularında 
horon misali
bir aşağı bir yukarı
ah memleketim
çocukluğum
gençliğim
yalnızlığım
duyamadığım
anlatamadığım
memleketim
karşı gelişlerim
yasak kitaplarım
korkularım
geriye dönmeye cesaret edemediğim 
gizlediğim aşklarım
toprağına basmaya kıyamadığım 
ölümüm
mezarım 
tutukluluğum 
karayemişim
amofta kokulu yârim 
trabzon’um 
memleketim....

                  Akşamlık
 

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.